धडक पक्ष्यांची
‘झुंजूमुंजू झालं . पूर्वेला तांबडं फुटलं . झाडाच्या एका फांद्यावर रात्रभर पायात फांदी घट्ट पकडून निजलेल्या पाखरांनी डोळे उघडले . चिमण्या उठल्या , कावळे उठले , कबुतरं उठली , पोपट उठले . पंख फडफडवीत अंग मोकळे केले . चोचा उघडीत चिवचिवाट , किलबिलाट केला . दोन - पाच मिनिटांनी एका पाठोपाठ एकाने आकाशात झेप घेतली . सगळीकडे एकच कल्लोळ झाला . आकाशात पक्ष्यांचे थवेच्या थवे उडू लागले .’ इथपर्यंत ठीक आहे . आम्ही क्षणभर विचार केला , ह्या पक्ष्यांच्या वर्णनात मानवी अंश घुसला तर काय होईल ? वर्णन पुढे चालू .... ‘ … पक्ष्यांचे थवेच्या थवे उडू लागले . पण तेवढ्यात कावळा उडत असलेल्या वाटेने कबुतराला जायचे होते . कावळा शहाणा होता . त्याने कबुतराला कावकाव अशा आवाजात थांबथांब म्हटले . पण कबुतराने ऐकले नाही . सरळ कावळ्याला हवेतच धडक मारली . कावळा क्षणभर कोलमडला , कसातरी सावरला . तिकडे साळुंकी बसलेल्या तारेवरच पोपटाला बसायचे होते . त्याने मागनं येऊन साळुंकीला तारेवरून ढकलून दिले . साळुंकी पाच - दहा फूट खाली...